Elephant encounters a storm and memories of a day in the bush- Monic

it was an early morning last April in the fabulous East African rainy season. Sun was shining, I had my lunch packed and both Sorovina and I were in good spirits! I love those early mornings in the bush. The colors...the scents, sounds....the fresh soft morning breeze through my hair when we slowly drive through the bush. We are getting close to my favorite spot in the river when we watch a huge herd of elephants on Buffalo Spring side! As we both love elephants so much we stop the engine of the jeep and stay to watch. So peaceful all these mama's and baby's...Than I see one of the ladies glancing at our jeep. She looks very concentrated such an intense look. Am I imagining things? No...she is slowly making her way to the jeep. She looks almost as if she wants to say: ' is that you my old friend?' We watch her approach...this is an area where Ian Douglas hamilton is and has been doing lots of elephant research so she might mistake us with one of her ' Save the elephants' friends. We watch in awe till she is standing by the car her gentile eyes looking at us- we can almost touch her! She than softly puts her trunk on the hood of the jeep, still looking at us...so serene and peaceful. It takes our breath away..! I have to capture this moment and take a picture of that wonderful face and those sweet amber eyes with the long black lashes. Than we watch her slowly proceeding her way into the bush in the direction of the river...What bliss....what an awesome experience...we are both speechless…

As we are still awatting the first rains the wide river bed is still dry. big holes here and there made by elephants looking for water, but used by all kinds of other animals looking for water. Time for lunch!! I just LOVE this place by the riverbed under the doom palms....so peaceful. Sorovina and I pack out the lunch and set the table...We enjoy a superb cold Italian lunch by the river....the breeze through the trees. What utter BLISS! the elephants we first saw an hour ago now approaching the river we can see them coming in from the other side. All those mama's and baby's...I just love those quiet moments by the river bed just listening to the sounds of the bush...time drifting by...garden of Eden....Blis…. But...we have to get back. So we pack up and slowly drive by the side of the river....I always find it hard to leave. So when we get closer to the elephant herd in the bed I said to Sorovina lets just watch them kidogo- a little more!! Than all of a sudden....Elephants trumpetting!! Panic...Mama’s making a circle baby's in the middle?!! WHAT is going on?!! I see nothing, hear nothing? Am puzzled But than look to my right to Sorovina and see what this is about. The sky is BLACK! HUGE storm coming in!! From one minute to the other I see Palmtrees bending over like they are small sticks!! Huge branches flying around our jeep like they are twigs!! I look at the elephant herd now storming out of the river bed to the other side. Babboons also going haywire! Within seconds the storms is here!! I watch this huge display of elements in awe!! Loving every second of it...wow! I dont even notice Sorivina has gotten out of the jeep to cover the sides to shelter us from the gushing rains...Than a door slams and I look into Sorovina's face....eyes wide open.....just gesturing me to look to my left?! I look and my heart stops...A young bull we had seen going into the bushes earlier from the river is trying to find his way back in his pannick....And we are totally in the way! His angry face is in my back mirror- it is split seconds but it feels like he is moving in slow motion! Looking at me furiously!! I remember thinking I am toast...Dont move Monic!! Luckily our engine is not running...so we should not be a threat to him....We look at each other....His eyes....I will never forget the anger in them!! Than he shakes his head and I know what that means; OK dont ever stand in my way again!! and he is off….Phew! I watch his big buttocks move while he runs into the steep river bed his eard flapping....Than look at Sorovina....we look at each other....we know one another so well...we burst out in loud laughter!!! I say to him maope sotua (lets go friend in Maa). We make a hasty retreat away from this river in the storm. We rather get wet than in be in the way of another animal in hasty retreat?! Away from the river in the torrenting storm and rains Sorovina gets out to take down the sides for our shelter. I am enjoying every minute of this huge display of elements...so powerful...so beautiful!! We have to cross several lugga's (river beds) on our way home where we have to test the water level before we can drive through. On the last bit up the mountain to the lodge a small ray of sunlight shines through the clouds. When we reach the lodge the sun is out....looking out over the bush the sounds the smells of the fresh rains the peace....as if nothing had happened at all. We sit down by the fire...glass of wine....I remenisce what a perfect ending of a perfect day!!

This story happened to me in Kenya on my way to South Africa and NAmibia. If you like to see pictures of another amazing visit to Namibia pls go to my Facebook!! and have a look at my the Namibian album!!

EXCITING NEWS! I am headed off to Kenya as I was at the cradle of a wildlife association called Eseriani. Maasai and Samburu worriors to fight for Kenyan wildife and help prevent human wildlife conflicts by education (how to protect your cattle and boma) from within their own communities. Eseriani stands for Peace in the Maa language. I am only active in the background otherwise this would not work. I am exited and proud to be able to walk this road with these great Kenyan Maasai and Samburu!!

Nachtelijke geluiden in Kalama!

Het is een prachtig heldere nacht. Ik loop met Langare (askari) in Kalama Kenya de rotsen op naar mijn cottage. De sterren flonkeren aan een nachtelijke donkere hemel en het is zo helder dat de maan mijn pad verlicht. Eenmaal boven aangekomen neemt Langare afscheid met de woorden Usiku Mwewa, tutaonana Kesho (goedenacht, zie je morgen in Swahili) en verdwijnt in de nacht. Mijn kamer bovenop de rotsen is aan de voorkant geheel open en ik geniet van dat schitterende landschap in maanlicht met al die sterren. Al neuriend loop ik naar mijn badkamer! Als ik het licht aan doe en mijn ogen zich aan het licht hebben aangepast zie ik een genet wegschieten. Ik kijk hem na terwijl zijn lange pluizige zwart gestreepte witte staart wegglipt in het donker. Prachtig dier, met zijn leopard tekening en zijn lange lijfje! Echte nachtbrakers! Ik ga nog even zitten om van dit moment te genieten.

Een briesje waait door mijn kamer en doet het mosquito net over mijn bed zachtjes heen en weer bewegen. Het is zo stil, dat ik bijna mijn hart hoor kloppen afgewisseld met het ruisen van de wind. Ik wil net opstaan om naar bed te gaan als een oorverdovend lawaai van beneden de rotsen komt. Wat is dit?! Ik hoor furieus getrompetter van een olifant en leeuwen brullen?! In eerste instantie denk ik dat het de crazy bull elephant is die een bijzonder kort lontje heeft. En die als hij ook maar even de gelegenheid krijgt alles en iedereen op zijn pad verjaagt. Zo ook gisteren toen een van de staff met de tracker met watervoorraad aan kwam rijden. Arme Benson achter het stuur moest tot mijn grote vermaak flink op het gas trappen om zich op tijd uit de voeten te maken....met de briesende olifant ' on his tail". Erg grappig! Mij was die twijfelachtige eer een paar dagen eerder ook al te beurt gevallen toen ik samen met Wilson op pad was en net met de jeep de droge rivierbedding uit reedt. Maar dit geluid wat van beneden komt is toch anders.... Het brullen is zo razend en zo intens heftig dat ik er een kippenvel van krijg! Nee, dit is niet 1 olifant maak ik op uit het geluid, maar het zijn er meerderen. What is going on? Langare is inmiddels het stijle pad af naar beneden en uit het zicht verdwenen. Ik loop weer naar buiten de veranda op en tuur naar beneden. Ondanks de heldere nacht kan ik helaas niet zien wat er zich onderaan de rotsen tussen de bomen afspeelt! Ik zou het trompetteren bij de olifanten als pure rage omschrijven, bijna als emotie. En dat zou denk ik maar een ding kunnen betekenen; hier speelt zich een gevecht op leven en dood af! Ik ben zo onder de indruk dat ik mijn videocamera pak om de geluiden op te nemen. Ik denk aan de kleine kudde olifanten met een heel klein baby olifantje die de laatste tijd dagelijks bij de waterhole kwamen drinken. Bij de gedachte dat de leeuwen het op het kleintje hebben voorzien loopt een rilling over mijn rug. Het zou zeker de intensiteit en ongebreidelde woede van het olifantengetrompetter kunnen verklaren. Na wat een eeuwigheid lijkt te duren sterven de geluiden langzaam weg in de verte en wordt het weer rustig...muisstil slechts afgewisseld door het ruisen van de wind. Met een ongerust gevoel val ik uiteindelijk in slaap.

De volgende ochtend haast ik me de rotsen af richting keuken en snel op Joshua de kok af. Hij staat zoals gewoonlijk in goed humeur in de keuken over de pannen gebogen. “Habari ya asubuhi”. roep ik. Wat “goedemorgen, of eigenlijk hoe is je morgen in Swahili. Hij kijkt met zijn gebruikelijk brede glimlach op en beantwoordt mijn groet: ‘Nzuri”! Ik vraag ik benieuwd of hij het lawaai die nacht ook heeft gehoord? ‘Ndijo”, “Ja’, iedereen in de staff quarters heeft het gehoord, leeuwen hadden het aangelegd met de kleine kudde olifanten vertelt hij! Hij ziet mijn bezorgde blik en voegt toe: ‘Je hoef je geen zorgen te maken hoor! Uit de geluiden konden ze opmaken dat leeuwen er niet in geslaagd waren een olifant te doden. Ik ben opgelucht, maar wat waanzinnig bijzonder dat ze dat aan de hand van slechts de geluiden wisten te vertellen! Als ik vanuit de keuken op de rotsen kijk, zie ik dat onze gids Wilson van een walking safari terugkomen. Hij zegt de sporen van het gevecht te hebben gezien! Het zijn sporen van twee leeuwen vertelt hij die de kleine olifantenkudde hadden aangevallen! Gelukkig kan hij bevestigen dat het goed is afgelopen voor de olifanten! Ongelooflijk! Een paar dagen later kijk ik rond de middag naar beneden en zie tot mijn grote blijdschap de kleine olifantenkudde gemoedelijk aan de water hole! Met een baby olifant! Een vredig schouwspel, alsof er niets is gebeurd…